มนุษย์เริ่มไม่นิยมกินแมลงเมื่อใด?

นักวิจัยใช้หลักฐานทางจีโนมเพื่อฟื้นฟูรูปแบบการกินแมลงของมนุษย์ตลอดหลายพันปีที่ผ่านมา การศึกษาพบว่า ในยุโรป เอเชียกลาง และเอเชียตะวันออก การกินแมลงอาจเป็นเพียงพฤติกรรมที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว ขณะที่ในเขตร้อนชื้นและในกลุ่มนีแอนเดอร์ทัล การกินแมลงเป็นที่แพร่หลายมากกว่า นักวิจัยตรวจสอบตัวอย่างหินปูนน้ำลายจำนวน 745 ชิ้นจากมนุษย์สมัยใหม่ ซึ่งมีอายุย้อนไปได้ถึง 33,000 ปีก่อน หินปูนน้ำลายสามารถเก็บรักษาดีเอ็นเอของอาหารไว้ได้ ช่วยให้นักวิจัยมีข้อมูลเกี่ยวกับอาหารในสมัยโบราณ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่ามนุษย์สมัยใหม่ที่อาศัยอยู่ในตอนเหนือของทวีปยูเรเชียไม่ได้กินแมลงเป็นประจำ ทีมวิจัยยังได้ตรวจสอบยีนที่เกี่ยวข้องกับการย่อยสลายไคติน ซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของโครงร่างภายนอกของแมลง พบว่าในกลุ่มคนทางตอนเหนือของยูเรเชียมีการกลายพันธุ์ของยีนไคติเนส ส่งผลให้ความสามารถในการย่อยโครงร่างภายนอกของแมลงลดลง รูปแบบยีนนี้ดำเนินมาประมาณ 9,000 ปีแล้ว นับตั้งแต่ยุคที่เกษตรกรรมเริ่มต้นขึ้น ในขณะที่สภาพของนีแอนเดอร์ทัลแตกต่างอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากหินปูนน้ำลายของพวกเขามีดีเอ็นเอของแมลงมากกว่ามาก ร่องรอยยีนที่พบบ่อยที่สุดมาจากแมลงในอันดับ Diptera ได้แก่ แมลงวันและยุง โดยเฉพาะยุงที่มีปริมาณดีเอ็นเอสูงมาก ผลลัพธ์นี้สนับสนุนสมมติฐานล่าสุดที่ว่า นีแอนเดอร์ทัลอาจกินซากสัตว์ที่มีหนอนแมลงวันอยู่เป็นประจำ และการมีซากยุงจำนวนมากยังสนับสนุนอีกทัศนะหนึ่งที่ว่า ซากสัตว์เหยื่ออาจถูกเก็บไว้ในสระน้ำหรือบริเวณพื้นที่ชุ่มน้ำ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ยุงนิยมไปวางไข่